Uwaga!!!
od października ruszają kursy maturalne
więcej informacji TUTAJ
Alfa to pierwsza litera w greckim alfabecie, a więc początek – coś, od czego trzeba zacząć, aby dążyć do bycia alfą i omegą.
W astronomii tak się nazywa najjaśniejszą gwiazdę w konstelacji, a w biologii – osobnika przewodzącego w grupie.
Jeśli chcesz wejść na drogę do doskonałości, zapraszam do współpracy.
Moją misją jest język polski. Słowo. Pisane, mówione, wygłaszane, tworzone. Potrzebujące dopieszczenia, wygładzenia, skorygowania, docenienia. Trafiają do mnie słowa pisane przez innych, wygłaszane przez innych. Ale przede wszystkim to ja tworzę słowa, słowa kieruję do innych – ucząc, tłumacząc, zapowiadając, opowiadając o czymś, rekomendując coś. Bardzo bliskie mi jest przekonanie Stefana Żeromskiego, że słowa mają swój dźwięk, zapach i barwę. Natomiast nie zgadzam się z Adamem Mickiewiczem, że „język kłamie głosowi, a głos myślom kłamie”.
Zakres działalności
Słowo o mnie
Katarzyna Kanowska
o mnie
Jestem polonistką i pedagożką teatru, nauczycielką dyplomowaną języka polskiego. Ukończyłam Uniwersytet Jagielloński oraz studia podyplomowe Pedagogika Teatru realizowane we współpracy Uniwersytetu Warszawskiego i Instytutu Teatralnego. Od lat współpracuję z trzecim sektorem jako ekspertka ds. edukacji i kultury.
Bywam koordynatorką projektów, gospodynią różnych programów, tworzę materiały edukacyjne, opracowania dydaktyczne, scenariusze zajęć, także w oparciu o metody pedagogiki teatru, m.in. dla Teatroteki Szkolnej. Prowadzę koncerty, gale, spotkania.
Jestem autorką i współautorką książek, jak np. Repetytorium maturalne z języka polskiego, Zadania do matury, Jak pisać i mówić? Sztuka argumentowania.
Bywam też po drugiej stronie książki jako redaktorka i korektorka.
Przygotowuję i prowadzę lub współprowadzę webinary, (m.in. dla wydawnictwa Demart, Instytutu Teatralnego), warsztaty, także dla szkół.
Jestem szczęśliwą przyjaciółką trzech kotów i psa, pasjonatką gór, teatru, podróży, ogrodnictwa i dobrej kuchni.
(…) człowiek obdarzony smakiem, w szczególności literackim, jest mniej podatny na powtórki i rytmiczne zaklęcia właściwe każdej politycznej demagogii. Rzecz nie w tym, że cnota nie gwarantuje tworzenia arcydzieł, ile w tym, że zło, zwłaszcza polityczne, jest zawsze fatalnym stylistą. Im bogatsze jest estetyczne doświadczenie jednostki, tym wyrazistszy jej gust, tym ostrzejszy jej królewski wybór, tym bardziej jest wolna, choć może nie szczęśliwsza.
Mowa noblowska Josifa Brodskiego z 8 grudnia 1987 roku
tłum. Andrzej Mietkowski
